UT GLORIFICETUR DEUS * Motus in fine velocior Komunikat: Z powodu zmian na tym portalu (np. bezsensowne haszowanie linków, które doprowadza do ich destrukcji, pojawianie się niechcianych kolorów bez możliwości kontroli tego zjawiska np. przez edytor html, niemożność dzielenia się tekstami z innych portali) powodujących, że portal niniejszy staje się coraz bardziej nieużyteczny zapraszam na strony alternatywne: https://nondraco.wordpress.com/ oraz https://drzewofigowe.substack.com/ * We have seen the City of Mansoul, even as it rocked, relieved, Blessed are they who did not see, but being blind, believed. (G. K. Chesterton)
The Lord Jesus cursed some cities of Galilee (Mt., XI, 20-24; Luke, X, 10-16) for their unbelief; as then in Judea, shortly before being killed, he also cursed Jerusalem as unfaithful and ready for Deicide (Mt., XXIV, 15; Luke, XIX, 43). Certainly Jesus did not desire the supreme spiritual evil, that is, the eternal damnation, of the unbelieving Jews of Galilee and Judea; in fact, it would have been seriously illicit and sinful; however, He asked for a certain material evil for them, but always for their conversion; as well as even asked for a punishment or a certain temporary and initial – spiritual evil of unfaithful Judaism, as long as it was not definitive and absolute, but rather so that it would serve as a moral lesson to him and spur him on to a greater spiritual good and true conversion (S. THOMAS AQUINAS, S. Th., II-II, q. 76). In the Gospel (Mt., both objectively and materially, exclaiming: “Woe to you ...!”. This is the objective or material curse. Furthermore, Jesus did not …More
@Father Karl A Claver "It is absurd to profess Christ Jesus, and to Judaize. For Christianity did not embrace Judaism, but Judaism Christianity, that so every tongue which believes might be gathered together to God." (St. Ignatius of Antioch - Epistle to the Magnesians 10.1)
z traktatu św. Ambrożego O obowiązkach duchowieństwa - De officiis ministrorum (IV w.): "Nie pomijajmy św. Wawrzyńca, który, widząc jak Sykstus, jego biskup został powiedziony na męczeństwo, rozpłakał się, nie z powodu jego cierpień lecz z tej przyczyny że sam miał pozostać. (...) Sykstus powiedział wówczas: "Nie zostawiam cię, ani nie zapominam. Większe zmagania na Ciebie czekają. My jako starcy musimy przejść łatwiejszą walkę, bardziej chwalebny triumf nad tyranem Cię oczekuje, młodzieńcze. Wkrótce pójdziesz. Nie płacz, za trzy dni podążysz za mną. Taka przerwa jest przynależna kapłanowi i jego lewicie. Nie masz zwyciężać pod okiem swego nauczyciela, jakbyś potrzebował pomocy. Dlaczego chcesz mieć udział w mojej śmierci? Pozostawiam ci jej całe dziedzictwo. Po cóż potrzebujesz mej obecności? Niech słabi uczniowie kroczą przed swym nauczycielem a mężni za nim, aby mogli zwyciężyć bez niego. Albowiem nie potrzebują już jego przewodnictwa. Tak Eliasz zostawił Elizeusza. Tobie pozostawiał …More
czyli ten, który zapewnił Warszawie K. Nycza w miejsce S. Wielgusa. Zbiór złotych myśli: usunięty “coming out”: “Idąc dalej (tu informacja dla tych wszystkich, którzy poszukują źródeł mojego judeochrześcijaństwa) trzech najważniejszych dla mnie autorów filozoficznych to Żydzi: Rosenzweig, Levinas i Buber. Uwielbiam też tłumaczenie Księgi Bereszit na polski z komentarzami rabinicznymi, i zaczytuję się Abrahamem Heschelem. A jakby tego było mało, to napisałem doktorat z rosyjskiego Żyda o wdzięcznym pseudonimie Szestow.” web.archive.orgLuteranie "demokratycznie" przeciw … wyznanie poprawione: “Dla wierzącego chrześcijanina nie ma i nie może być wątpliwości, że jest on w duchowym wymiarze Żydem” Terlikowski: Ja jako Żyd (duchowy) wersja pierwotna: “Dzień Judaizmu to dobry moment, by uświadomić sobie, że jako chrześcijanie jesteśmy i musimy być Żydami (w wymiarze najważniejszym, bo duchowym). Zostaliśmy bowiem wszczepieni w Izrael, który pozostaje narodem nie tylko wybranym, ale wręcz …More
"W owym czasie byli w Neapolu trzej mężowie wielkiego talentu, którzy, ukąszeni nowymi doktrynami, skończyli w herezji i nędzy. Jednym z nich był Hiszpan - Valdesio, a dwoma kolejnymi Włosi - Piotr Męczennik Vermigli z Florencji oraz Bernardyn Ochin ze Sieny. Pierwszy z nich był świeckim, lecz dwaj kolejni [zakonnikami] - jeden augustianinem, drugi - franciszkaninem. Dwaj ostatni byli znani ze swej wymowy w nauczaniu, tak bardzo, że największe kościoły nie wystarczyły by pomieścić tłumy przychodzące by ich słuchać. Trójka ta uzgodniła że zaprowadzi doktryny luterańskie i kalwińskie oraz że założy nowy Kościół na ruinach Kościoła Katolickiego. (...) Valdez, chroniony tytułem sekretarza Króla Hiszpanii, zmarł w Neapolu, w roku 1540, gdy jego podstępne doktryny zostały odkryte i potępione przez władze. W tym samym czasie Leliusz Socyn nauczał w Wiedniu nowego rodzaju arianizmu, któremu nadał swe miano, zaś Valdez był jednym z pierwszych szerzycieli tejże sekty. Vermigli objaśniał listy św …More
Łk 9,32 Choć wicher niesie odgłosy wojny, wychodzi zbrojnych w pałki już mrowie, śniąc o tym świecie, że jest spokojny, śpią wciąż uczniowie. * By nikt nie spluwał, zadając ranę, myśli łamane nie były w głowie, znów, nie chcąc czuwać, teraz wraz z Panem, śpią wciąż uczniowie. * Lecz nagle się zbudzili sami na światło jasne ponad zorze, to nie był ogród Getsemani, byli przed Panem na Taborze. * On ich nad świata wzniósł obrzeża, i wskazał, gdy na górze stali, dokąd z Proroctwem Prawo zmierza, by, w dół wróciwszy, już nie spali.
Oglądaliśmy na własne oczy jego wielkość. Albowiem odebrał on od Boga Ojca cześć i chwałę i gdy doszedł do niego taki głos z przedziwnego obłoku: Ten jest Syn mój umiłowany, w którym upodobałem sobie, jego słuchajcie — my słyszeliśmy ten głos, który dochodził z nieba, gdy byliśmy z nim na górze świętej
"I widzieliśmy chwałę jego, pełnego łaski i prawdy, chwałę jako jednorodzonego od Ojca" (J 1,14) "Oglądaliśmy na własne oczy jego wielkość. Albowiem odebrał on od Boga Ojca cześć i chwałę i gdy doszedł do niego taki głos z przedziwnego obłoku: Ten jest Syn mój umiłowany, w którym upodobałem sobie, jego słuchajcie — my słyszeliśmy ten głos, który dochodził z nieba, gdy byliśmy z nim na górze świętej" (2 P 1, 16-18) W powyższy sposób opisują Przemienienie Pańskie dwaj jego naoczni świadkowie - św. Jan i św. Piotr Apostołowie. Św. Marek Ewangelista, uczeń św. Piotra przekazuje następujący obraz tego wydarzenia: "A po sześciu dniach wziął Jezus Piotra i Jakuba, i Jana i wprowadził ich samych na górę wysoką, na uboczu. I przemienił się przed nimi. A szaty jego stały się jaśniejące i białe bardzo jako śnieg, jakich nawet farbiarz na ziemi wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, i rozmawiali z Jezusem. A odpowiadając Piotr rzekł Jezusowi: Nauczycielu, dobrze nam tu być, uczyńmy …More
Posoborowa przewrotność - case study: katolicy to protestanci (zaś rzeczywiści protestanci to bracia w niedoskonałej komunii a Luder jest godny uczczenia przez Watykan). --- Gdybyście byli ślepi, nie mielibyście winy. Teraz jednak utrzymujecie, że widzicie, a przeto grzech wasz trwa (J 9,41)
Jak należało się spodziewać komunikaty Tucho Fernandeza przyniosły, także nad Wisłą, wysyp pożytecznych idiotów, chcących pokazać, że są jeszcze gorliwsi. Na przykład, taki (promowany na tut. forum) ksiądz nowego obrządku M. Szerszeń nazwał, bez żadnego skrępowania, katolików “protestantami”. Oto przykładowe posoborowe baśnie z jego tekstu: “Schizma Bractwa. Tradycjonaliści stali się protestantami! (…) Dla wielu katolików słowo „schizma” brzmi abstrakcyjnie. Tymczasem w nauczaniu Kościoła jest to jeden z najcięższych grzechów przeciwko jedności. Chrystus przed swoją męką modlił się: „aby wszyscy byli jedno”. Jedność Kościoła nie jest dodatkiem ani kwestią administracyjną. Jest jednym z jego podstawowych przymiotów.” —- Szkoda, że trwający przy rewolucji ks. Szerszeń zapomina co jest podstawą jedności Kościoła a mianowicie Wiara Katolicka. I kto to tam wytrwale, nieprzerwanie, przez wszystkie skandale przeciw Wierze ostatnich dekad, oddalając się od niej, w stronę protestantyzmu kroczy …More
@Walczyć o prawdę Należy jednak pamiętać że posoborowi judasze mają przed sobą długi łańcuch poprzedników (z Ludrem w środku - który przecież sam, zanim dokonał odstępstwa, był kapłanem katolickim i zakonnikiem reguły św. Augustyna), od Apostoła Judasza począwszy przez takie osoby jak (lista mocno niekompletna): - Mikołaj - jeden z siedmiu pierwszych diakonów, założyciel sekty nikolaitów, potępionej m.in. w Apokalipsie św. Jana, - Paweł z Samosaty - biskup Antiochii - ojciec duchowy herezji ariańskiej, - Nowacjan - kapłan z Rzymu, założyciel sekty nowacjan, - Melecjusz - biskup Tebaidy - przywódca melecjan, - Ariusz - kapłan z Aleksandrii, - Nestoriusz (nestorianizm) i Sergiusz (monoteletyzm) - biskupi Konstantynopola, - Eutyches - kapłan i mnich z Konstantynopola, - Pelagiusz - mnich - autor herezji pelagianizmu, - Feliks - biskup Urgel - autor adopcjonizmu, - Konstantyn - biskup Anatolii - jeden z przedstawicieli herezji ikonoklastów, - Focjusz - biskup Konstantynopola - prekursor …More
Przemienienie * Na nieba obłokach od Tronów przybywa, gdzie góra wysoka, obłok Go zakrywa. * Przemówił Przedwieczny: w Nim upodobanie, Sąd dlań ostateczny, Wieczne Panowanie. * W płaszcz chwały odziany, w Ojca dostojeństwo, Syn umiłowany, Jemu posłuszeństwo. * Jego Prawo Stare hołd oddaje Mocy i Jego Ofiarę zwiastują prorocy. * Jego czcijcie godnie i doń Miłość czujcie, gdy mówi łagodnie: Wstańcie, się nie bójcie.
Wszystko zaczęło się w Rzymie, według zanotowanej kilka wieków później tradycji, 5 sierpnia Roku Pańskiego 352: na Wzgórze Ekwilińskie w środku lata spadł śnieg zaś pobożny patrycjusz Jan wraz z żoną, posłuszni otrzymanej wizji, ufundowali na szczycie kościół ku czci Matki Bożej (Sancta Maria ad Nives), który poświęcił papież Liberiusz. W kościele owym papież umieścił obraz Matki Bożej przywieziony do Rzymu przez matkę Konstantyna Wielkiego Helenę, być może była to znajdująca się tam ikona czczona od V wieku jako Ocalenie Ludu Rzymskiego.
W Polsce Jej wezwanie znajdziemy m.in. w podbeskidzkiej Tokarni (dziś wcześniejszy Jej poświęcony kościółek trafił niestety do skansenu w Zubrzycy na Orawie) oraz na górze Igliczna koło Międzygórza na Ziemi Kłodzkiej. Wszystko zaczęło się w Rzymie, według zanotowanej kilka wieków później tradycji, 5 sierpnia Roku Pańskiego 352: na Wzgórze Ekwilińskie w środku lata spadł śnieg zaś pobożny patrycjusz Jan wraz z żoną, posłuszni otrzymanej wizji, ufundowali na szczycie kościół ku czci Matki Bożej (Sancta Maria ad Nives), który poświęcił papież Liberiusz. W kościele owym papież umieścił obraz Matki Bożej przywieziony do Rzymu przez matkę Konstantyna Wielkiego Helenę, być może była to znajdująca się tam ikona czczona od V wieku jako Ocalenie Ludu Rzymskiego – Salus Populi Romani. S. Maria Maggiore – wygląd w XVI wieku W czasach Soboru Efeskiego (431), który przyznał Maryi tytuł Bogurodzicy – Theotokos, Dei Genitrix papież Celestyn I (zm. 432) i Sykstus III (zm. 440) wznieśli na Eskwilinie …More
Wizja Księdza Bosko Nieomal jak w wizji się dzieje, bo w ciemnym burzy kolorze wiatr nieprzychylny wciąż wieje, wróg wyszedł zaś w szyku w morze. * I stoją dwie wieże - kolumny, i okręt w nawale fal znika, huk strzałów słychać wkrąg szumny, jednak nie widać sternika. * Ster rusza się pchany inercją, któż tknie go wśród wroga naporu? By powieść, gdzie Salus Credentium, Auxilium gdzie Christianorum. * I pusta jest część pokładowa, poniżej obrady zaś trwają, jak milej siąść dialogować z tymi, co w okręt strzelają. * Lecz łodzi jest trochę, gdzie wieże, znak dają, by okręt tam zmierzał, śląc modły aby przy sterze znów ujrzeć postać Papieża.
I zaraz na oczach wszystkich, którzy tłoczyli się by zobaczyć jaki to cud się wydarzy, młodzian wstał zdrowy i cały, i powiedział do św. Dominika: Ojcze, daj mi coś do jedzenia. Wówczas św. Dominik dał mu jedzenie i picie, i oddał go wujowi krzepkiego i szczęśliwego, i bez śladu uszkodzeń, tego, który leżał martwy od wczesnego ranka do godziny dziewiątej
Siostra Cecylia Cesarine została beatyfikowana przez papieża Leona XIII w roku 1891. Urodzona w roku 1203, w Rzymie, w wieku kilkunastu lat wstąpiła do klasztoru Santa Maria w Wiecznym Mieście a następnie została przeniesiona do klasztoru San Sisto Vecchio, którego reformę papież Honoriusz III powierzył św. Dominikowi. Około roku 1223 została posłana do Bolonii by tam założyć konwent dominikanek św. Agnieszki. Przed śmiercią w roku 1290 Cecylia podyktowała współ-siostrom swoje wspomnienia o założycielu Zakonu Kaznodziejskiego. Znalazła się w nich i ta opowieść dotycząca Roku Pańskiego 1218 (cyt. za): "Papież Honoriusz, szczęśliwej pamięci, powierzył świętemu Dominikowi zebranie w jednym konwencie wszystkich zakonnic rozsianych po całym mieście [Rzymie] a następnie, zbudowawszy dla nich klasztor u św. Sykstusa, sprawienie by żyły tam w życiu wspólnotowym. Jednakże św. Dominik poprosił Papieża o mianowanie innych stosownych pomocników w tak trudnym przedsięwzięciu. I tak papież dał mu za …More
Droga od Siloe Choć zgrzeszyliśmy wraz z rodzicami, raczy swe sprawy w nas okazywać On - światłość, litość ma nad ślepcami i nas w Posłania wodach obmywa. * Choć po omacku, w nędzy swej duszy, żebrzem nie widząc, daje nam zdrowie i nie dba, że krąg faryzeuszy rozedrze szaty i hańba! powie. * Nękani przez nich ludzie wyrażą świadectwo przeciw Niemu, nam samym, wreszcie, przed sądem świata nam każą porzucić wzrok nasz, cudem zyskany. * Lecz się nie lękaj, gdy Mu oddałeś pokłon - choć ślepców złość cię pogrzebie, co twierdzą że ich oczy są całe, i precz cię poślą, On przyjmie ciebie.
Pamiętnik z burzliwych czasów W Efezie, gdy dla świata monument sobór stawiał na sławę Matki Bożej, w czas trudny, w dzień szczęśliwy, na wyspie Honorata z herezją się rozprawiał, nabożnie i w pokorze, Wincenty – mnich poczciwy. * Pamiętnik swój pielgrzymi tam spisał, w czasów lament, zasady wiary zwykłe dał wśród nowinek świtu, by każdy je uczynił swoimi, gdy trwa zamęt: Quod semper, quod ubique, ab omnibus creditum. * Co zawsze i co wszędzie przez wszystkich jest wierzone: remedium to wspaniałe, tam zdrowa, pewna wiara, przekazać winien będziesz to złoto powierzone, na większą Bożą chwałę, w nim ortodoksji miara. * Nowinki muszą powstać, aby się okazało, kto w wierze prawej wytrwa, do zboża się zaliczy, więc, by wyzwaniu sprostać, się onej trzymaj śmiało, bezpieczna to jest przystań wśród błędów wód goryczy. * By w wierze zaś wzrastano, niech rośnie i poznanie, i mądrość w rozumieniu, na prawdy pewnym lądzie, zgłębiając to co dano, w tym samym pozostanie dogmacie i znaczeniu, w tym …More
"Że Pan, płacząc, opisał nam owo obalenie Jerozolimy, które nastąpiło za cesarzy Tytusa i Wespazjana, nikt, kto czytał dzieje owej katastrofy, nie wątpi. Albowiem to o rzymskich władcach mówi: Albowiem przyjdą na ciebie dni i otoczą cię nieprzyjaciele twoi wałem, i obiegną cię, i ścisną cię zewsząd, i na ziemię powalą ciebie i dzieci twe, które w tobie są. Potem dodaje: nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu, co świadczy o samym przeniesieniu miasta, albowiem, jak nam się mówi, poprzednia Jerozolima została cała zniszczona, podczas gdy obecne miasto wzniesione poza bramą, na miejscu, gdzie nas Pan został ukrzyżowany. Dodaje następnie przyczynę kary na Jerozolimę: dlatego, żeś nie poznało czasu nawiedzenia twego. Albowiem Stwórca wszechrzeczy raczył poprzez tajemnicę swego Wcielenia je nawiedzić, lecz nie przejęło się ani Jego miłością ani Jego lękiem o nie. Z tego powodu napomina ich prorok a nawet przywołuje przeciw nim świadectwo ptaków niebieskich: Nawet kania w przestworzach …More
Drewniany, barokowykościół Trójcy Przenajświętszej w Pistyniu koło Kosowa (dziś Ukraina) ufundowany w latach 70-tych XVIII stulecia przez Mariannę Ponińską, po tym jak założony pod koniec XIV wieku Pistyń otrzymał prawa miejskie, nie istnieje. Spalili go Ukraińcy pod koniec 1944 roku, przy okazji mordując 46 Polaków. Nie była to pierwsza zbrodnia w Pistyniu. W nocy z 24 na 25 lipca 1943 roku został uprowadzony z plebanii i zamordowany miejscowy kapłan ksiądz Józef Grzesiowski. Ksiądz Grzesiowski urodził się 6 stycznia Roku Pańskiego 1881 (por.) w Jazłowcu. Brał udział w I wojnie światowej jako żołnierz. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1923, we Lwowie. W okresie międzywojennym był kapelanem rezerwy Wojska Polskiego. Pracował również m.in. jako wikary w Delawie a od 1930 roku był administratorem parafii Trójcy Przenajświętszej w Pistyniu. We wrześniu 1939, gdy Pistyń znalazł się pod okupacją sowiecką ks. Grzesiowski opuścił parafię i ukrywał się w Krakowie, w niemieckiej strefie …More
Najpierw tedy ukamienowali Szczepana, następnie został ścięty Jakub, syn Zebedeusza, a brat Jana (…) O tym Jakubie przytacza Klemens na podstawie starej tradycji w księdze VII swych Zarysów zdarzenie godne wspomnienia. Otóż człowieka, który go oddał pod sąd, na widok jego męczeństwa takie ogarnęło wzruszenie, że sam wyznał, iż jest chrześcijaninem. “Obydwóch tedy razem – powiada – prowadzono na stracenie. W drodze prosił Jakuba o przebaczenie. Jakub przez chwilę pogrążył się w myślach a potem rzekł: Pokój tobie i ucałował go. Tak obydwaj razem zostali ścięci
Jak można wywieść z Ewangelii (zestawienia Mk 15,40 i Mt 27,56) był synem Zebedeusza i Salome. Nazywany Większym dla odróżnienia od apostoła Jakuba Mniejszego (Sprawiedliwego, zwanego “bratem Pańskim”) – przypuszczalnie z powodu różnicy postury lub wieku. Był też bratem św. Jana Ewangelisty, obdarzonym wraz z nim przydomkiem Syna Gromu (Mk 3,17). Ich ojciec Zebedeusz był rybakiem na Jeziorze Galilejskim, razem z nim pływali na łodzi (Mt 4,21), jak dodaje św. Łukasz (Łk 5,10) – będąc wspólnikami Szymona. Podobnie jak Andrzej swego brata Szymona (Piotra), tak Jan powiadomił Jakuba o pojawieniu się Mesjasza. Po powołaniu przez Chrystusa na brzegu Jeziora Genezaret, jak pisze św. Mateusz (Mt 4,22), pozostawili swe sieci i ojca, i poszli za Nim. Jakub znalazł się następnie w gronie Apostołów, wśród pierwszej czwórki (Mk 13,3). Jednak to Jakub, Jan i Piotr byli obecni w tak szczególnych momentach posłannictwa Chrystusa jak wskrzeszenie córki Jaira (Mk 5,37), Przemienienie Pańskie (Mk 9,1) czy …More
In the month of anniversary of Bloody Sunday in Roman-Catholic churches of Volhynia (July 1943), NCR likens the leader of "Banderam favens" Ukrainian Church Shevchuk to Cardinal Sapieha: "The heroic witness of Cardinal Adam Sapieha does not belong only to the past; it has an echo today in one of the bravest bishops of the 21st century, Major Archbishop Sviatoslav Shevchuk, head of the Ukrainian Greek Catholic Church. Indeed, given the changing political geography of Sapieha’s life, it could be argued that Shevchuk is one of his heirs." (cf.: 75 Years After His Death, Cardinal Sapieha’s …) Sapieha as the Archbishop of Cracow loudly denounced abominable crimes of Ukrainian banderism - including many murders of Catholic priests, also in churches and parish buildings, and sometimes during the Holy Mass. On March 27, 1944 after dramatic reports from the Archdiocese of Lwow and letters from Roman-Catholic Archbishop Boleslaus Twardowski Sapieha was compelled to write to Hans Frank: "Your …More
Może taka mała drobna uwaga: pożyteczny idiota to taki BOLEK i jemu podobni, niezdolni do jednej oryginalnej, własnej, myśli, tutaj mamy do czynienia ze specjalistami, szkolonymi, na etacie i z a duże pieniądze . . .
Druga Krystyna, która otrzymała miano Christina Mirabilis (przedziwna, zdumiewająca), urodziła się we Flandrii, w Brustem, w połowie XII stulecia. Jej hagiografem był żyjący w XIII stuleciu dominikanin o. Tomasz z Kantimpre. O. Tomasz spisał jej żywot dość szybko, bo osiem lat po jej śmierci i uzupełnił kilka lat później. Określał ją jako “niezapomnianą dziewicę”, która “uciekała jak najżywiej od uznania i pochwały", “towarzyszyła jak najchętniej i z ochotą umierającym, i wzywała ich by wyznali swe grzechy, wydali owoc pokuty, mieli nadzieję wiecznej radości i bojaźń przed wiecznym ogniem”.
"Ludzie kulturalni opierają swe osądy na pewnych kryteriach zewnętrznych, lecz standard zwykłego robotnika jest mniej wymagający – zwykle zadowala się credo rozpoczynającym się od słów: ‘to wszystko kwestia opinii’. (…) Jego zdolność do osądu zostaje pochłonięta przez wspólne podejście jego klasy" - a teraz "udzisiejszmy" i dostosujmy do tego typu mas cały Kościół, także liturgię. Co wtedy? Wtedy wyjdzie nam to co wyszło we wszelakich aberracjach, które są immanentną cechą posoborowej rewolucji - od lat 60-tych i 70-tych XX wieku aż po dzisiejsze czasy "Kościoła synodalnego" uważnie wsłuchującego się w głos mas. Tak to rewolucja sama siebie pożera - doprowadzając do coraz większej desakralizacji i ogłupienia kolejnych pokoleń, a następnie dostosowując się do tak stopniowo zaniżanego poziomu.
z książki ks.G. Michonneau "Rewolucja w miejskiej parafii" - więcej: Wzorce duszpasterskie ks. Karola Wojtyły: rewolucja w parafii "Ludzie kultury, ludzie wykształceni przemyśliwują swoje działania i żyją stosownie do zbioru zasad, które przyjął ich intelekt. Z drugiej strony, zwykły człowiek, działa na podstawie uczuć lub stosownie do zasad przyjętych przez swoich sąsiadów. Większość tych zasad działania można zredukować do przeważająco praktycznych i całkowicie materialistycznych maksym (…) Kolejna różnica dotyczy krytycznego ducha ludzi wykształconych. Będą dyskutowali i analizowali wszystko co im się przedstawi, czasem, dla zasady, z niechęci do instynktów stadnych. I znów, masy są tego przeciwieństwem. Biorą za swą własną opinię większości i działają wspólnie na podstawie tej opinii. Nie jest to wynik braku osobistej odwagi, lecz raczej ubóstwa idei. (…) Osobowość jest pochłaniana przez grupę. Tego rodzaju ludzie będą wystarczająco stanowczy w wyrażaniu swych opinii, lecz nie …More
Psalm 83 Biel Twych namiotów jakże wspaniała, Panie Zastępów, dusza ma pragnie do Twych omdlała dziedzińców wstępu. Serce me, ciało me się raduje dziś w Bogu żywym, albowiem wróbel gniazdo znajduje, żółw dom szczęśliwy. Twoje ołtarze, Zastępów Panie, Królu mój w Niebie, błogosławionych jest tam mieszkanie, gdzie sławią Ciebie. Błogosławiony, co ma Twą pomoc, sercem wstępuje, w tej łez dolinie, swym nędznym domu, łaskę Twą czuje. W moc da im wzrastać Prawa Bóg szczodry, Syjonu chluba, Panie Zastępów, usłysz me modły, Boże Jakuba. Wejrzyj obrońco nasz, spojrzyj Boże w Chrystusa lico, lepszy dzień jeden jest na Twym dworze niż z dala tysiąc. Lepiej być sługą tam niż z grzesznemi wieść życie stałe, bo miłosierdzie, prawdę Bóg ceni, da łaskę, chwałę. Dóbr nie pozbawi tych co zdrożeni niewinność mają, Panie Zastępów, błogosławieni co Ci ufają.